Okresowe wystepowanie róznych leukocytoz

Okresowe występowanie różnych leukocytoz w przeważającej liczbie chorób zakaźnych świadczy o tym, że ustrój posiada odpowiednie mechanizmy, które regulują morfologiczny skład krwi, a którymi są przede wszystkim wpływy z układu nerwowego. Uregulowany i prawidłowy skład morfotyczny krwi nazywa się izomorfią. Leukopenia jest takim odczynem ustroju na bodźce chorobotwórcze, w którym występuje zmniejszenie się liczby krwinek białych poniżej liczb spotykanych w stanach prawidłowych. Leukopenię wywołują czynniki, które wpływają porażająco na układ krwiotwórczy. Leukopenia występuje w ostrych i ciężkich zakażeniach, przede wszystkim zaś w durze brzusznym. Continue reading “Okresowe wystepowanie róznych leukocytoz”

Bialaczka szpikowa ostra

Białaczka szpikowa ostra wykazuje w przeciwieństwie do, przewlekłej mniejsze powiększenie śledziony i różni się obrazem hematologicznym od białaczki przewlekłej. We krwi stwierdza się dużo mieloblastów, metamieloblastów, promielocytów, rzadziej mielocytów, przy czym jest ich w tej postaci białaczki znacznie więcej niż w białaczce przewlekłej. Dochodzi w końcu do tego, że odsetek granulocytów jest niewielki, natomiast we krwi znajdują się przede wszystkim, mieloblasty lub ich postacie nietypowe. W niektórych przypadkach ostrej szpikowicy komórki macierzyste mieloblasty mogą upodabniać się do Iimfocytów, co utrudnia lub uniemożliwia na podłożu cech morfologicznych zaszeregowanie danej białaczki do rzędu szpikowic. W przypadkach takich, według Ławkowicza, pomocna może być metoda serologicznego różnicowania komórek oparta na metodach cytoim muologicznych, to jest polegająca na uzyskaniu zwierzęcych surowic odpornościowych skierowanych przeciwko poszczególnym szczepom komórkowym. Continue reading “Bialaczka szpikowa ostra”

Bialaczka limfatyczna ostra

Białaczka limfatyczna ostra występuje przede wszystkim w pierwszych latach życia, u osób zaś dorosłych zdarza się wyjątkowo. Początek choroby jest nagły, z dużą gorączką i objawami skazy krwotocznej. Trwa ona od kilku tygodni do kilku miesięcy i kończy się śmiercią. We krwi zwiększa się Iiczba limfocytów i stanowią one 90 % wszystkich krwinek białych, Limfocyty mogą przypominać postacie dojrzałe, niekiedy jednak mogą przeważać limfoblasty. Część ich wykazuje cechy zwyrodnieniowe, W tej postaci białaczki również rozwija się niedokrwistość. Continue reading “Bialaczka limfatyczna ostra”

Wrazliwosc komórek bialaczkowych na dzialanie promieni rentgenowskich

Wrażliwość komórek białaczkowych na działanie promieni rentgenowskich i ciał radioaktywnych świadczy również o ich nowotworowym podłożu. Przeciw teorii nowotworowej przemawia to, że bujanie białaczkowe obejmuje od razu cały układ leukoblastyczny i nie ma pierwotnego ogniska. Prócz tego szerzenie się procesu białaczkowego może być również układowe bez ognisk przerzutowych. Poza tym występowanie zupełnie prawidłowych i dojrzałych krwinek białych w ogniskach leukemicznych nie przemawia za procesem nowotworowym. Chociaż teoria nowotworowa tłumaczy wiele objawów białaczki, nie może ona być uznana za słuszną, podobnie jak teoria zakaźno-alergiczna, gdyż w obu teoriach nie uwzględnia się czynnika nerwowego. Continue reading “Wrazliwosc komórek bialaczkowych na dzialanie promieni rentgenowskich”

Acetaminofen dla gorączki u pacjentów z krytyczną chorobą, u których podejrzewa się zakażenie ad 5

Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami badawczymi w zakresie stosowania fizycznego chłodzenia lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (ryc. S3 i S4 w dodatkowym dodatku). Fizjologiczne efekty
Pacjenci otrzymujący acetaminofen mieli niższą średnią dzienną temperaturę ciała niż osoby, którym przypisano placebo (38,4 . 1,0 ° C w porównaniu z 38,6 . 0,8 ° C, różnica absolutna, -0,25 ° C, 95% CI, -0,38 do -0,11; P <0,001) i niższej średniej dobowej średniej temperatury ciała (37,0 . 0,6 ° C w porównaniu z 37,3 . 0,6 ° C, różnica absolutna, -0,28 ° C, 95% CI, -0,37 do -0,19; P <0,001) (ryc. Continue reading “Acetaminofen dla gorączki u pacjentów z krytyczną chorobą, u których podejrzewa się zakażenie ad 5”

Wariant ASGR1 związany ze zmniejszonym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca ad

Szczegółowe informacje dotyczące 10 zestawów próbek kontrolujących przypadki znajdują się w sekcji Metody i w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Generowanie i analiza danych
Użyliśmy mikromacierzy Illumina do genotypowania islandzkich próbek, jak opisano wcześniej.11 Sekwencjonowaliśmy genomy 2636 Islandczyków przy użyciu standardowych metod TruSeq (Illumina) do średniej głębokości co najmniej 10 × (mediana, 20 ×), analizy, która również opisano wcześniej11 i opisano w sekcji Metody w dodatkowym dodatku. Wygenerowaliśmy dane sekwencyjne od 738 Islandczyków, stosując metodę wolnej od łańcuchów reakcji polimerazy TruSeq (PCR) (Illumina, średnia głębokość, 30 x) w celu polepszenia pokrycia bogatą w GC sekwencję intronu 4 w ASGR1, która koduje podjednostkę receptor asialoglikoproteinowy.
Aby uzyskać wiarygodne przypisanie wariantu z niekodującą delecją 12-par zasad (delp) (del12), która nie jest łatwo wywoływana z danych dotyczących sekwencji całego genomu, genotypowaliśmy próbki uzyskane od 3799 Islandczyków i wykorzystaliśmy te genotypy jako trening zestaw do przypisania del12 pozostałym mieszkańcom Islandii. Informacja o imputacji dla del12 wynosiła 0,99. (Szczegóły dotyczące imputacji genotypu znajdują się w sekcji Metody w dodatkowym dodatku.) W przypadku drugiego wariantu utraty funkcji, p.W158X, przeprowadziliśmy sekwencjonowanie Sangena na próbkach pobranych od 345 uczestników, w tym 79 przewoźników i 270 nieobciążających wariant p.W158X i wykorzystał genotypy do ulepszenia imputacji wariantu w islandzkim zbiorze danych. Informacja o imputacji dla p.W158X wynosiła 1,00. Continue reading “Wariant ASGR1 związany ze zmniejszonym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca ad”

Wariant ASGR1 związany ze zmniejszonym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca

Wiadomo, że kilka wariantów sekwencji wpływa na poziomy cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (HDL) w surowicy, które zmieniają ryzyko choroby wieńcowej. Metody
Zsekwencjonowaliśmy genomy 2636 Islandczyków i znaleźliśmy warianty, które następnie przypisaliśmy genomowi około 398,000 Islandczyków. Zbadaliśmy związek między tymi imputowanymi wariantami a poziomami cholesterolu nie-HDL w 119.146 próbkach. Następnie przeprowadziliśmy testy replikacyjne w dwóch populacjach pochodzenia europejskiego. Oceniliśmy wpływ wariantu utraty funkcji na ryzyko choroby niedokrwiennej serca u 42.524 pacjentów i 249.414 osób z pięciu europejskich populacji pochodzenia. Rozszerzony zestaw genomów badano pod kątem dodatkowych wariantów utraty funkcji w genie docelowym. Oceniliśmy wpływ implikowanego wariantu na stabilność białka. Continue reading “Wariant ASGR1 związany ze zmniejszonym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca”

Gazy krwi tętniczej i zawartość tlenu u wspinaczy na Mount Everest czesc 4

Każdą próbkę krwi tętniczej zanalizowano trzy razy i podano średnią tych wartości. Ponieważ dostępne pulsoksymetry nie były skalibrowane poniżej 70% SaO2, zdecydowaliśmy się obliczyć SaO2 za pomocą równania 2, pokazanego w tabeli 1. Wszystkie podane wartości SaO2 są wartościami obliczonymi, z wyjątkiem wartości dla czterech obiektów na wysokości 5300 m; w przypadku tych przedmiotów, wartości uzyskane za pomocą pulsoksymetru pulsoksymetru (Onyx 9500, Nonin) są zgłaszane ze względu na izolowaną awarię elektrody pH w urządzeniu do pomiaru ciśnienia krwi, elektrodę, która została następnie zastąpiona. Wszystkie zmierzone i obliczone wartości SaO2 na wysokości 5300 m znajdowały się w skalibrowanym zakresie pulsoksymetru. Stężenie hemoglobiny mierzono w krwi żylnej pobranej od badanych w Londynie przed wyprawą, w obozie bazowym Everest (w dwutygodniowych odstępach podczas wyprawy) oraz w Obozie 2, za pomocą podręcznego urządzenia fotometrycznego (HemoCue Whole Blood Hemoglobina, HemoCue). Continue reading “Gazy krwi tętniczej i zawartość tlenu u wspinaczy na Mount Everest czesc 4”

Gazy krwi tętniczej i zawartość tlenu u wspinaczy na Mount Everest ad

Tak głęboką niedotlenienie można było znosić, ponieważ badani byli stopniowo aklimatyzowani do symulowanej wysokości w okresie od 37 do 40 dni. W 1981 r. Ciśnienie cząstkowe tlenu i dwutlenku węgla (PaCO2) przy końcu wydechu mierzono na pojedynczej osobie na szczycie Everestu po tym, jak osoba oddychała bez dodatkowego tlenu przez około 10 minut.7 Z wykorzystaniem klasycznej integracji Bohra, szacowano, że PaO2 dla tego wspinacza wynosi 28 mm Hg (3,73 kPa). Wykonaliśmy bezpośrednie pomiary pola PaO2 i zawartości tlenu w tętnicy (CaO2) u wspinaczy oddychających powietrzem z otoczenia na tych ekstremalnych wysokościach.
Metody
Uczestnicy badania
Uzyskaliśmy zgodę na to badanie od kolegium University College London w sprawie etyki badań nie-NHS dla ludzi. Continue reading “Gazy krwi tętniczej i zawartość tlenu u wspinaczy na Mount Everest ad”

Kontrola glikemii i powikłania naczyniowe u weteranów z cukrzycą typu 2 ad 6

Epizody hipoglikemiczne. Było 95 zgonów z jakiejkolwiek przyczyny w grupie standardowej terapii i 102 w grupie intensywnej terapii (współczynnik ryzyka, 1,07, 95% CI, 0,81 do 1,42, P = 0,62) (Figura 3C). Główne przyczyny zgonu z przyczyn bez udziału chorób sercowo-naczyniowych wymieniono w dodatku 4 do Dodatku Uzupełniającego. W żadnej kategorii nie zaobserwowano znaczących różnic. Najczęstszym zdarzeniem niepożądanym była hipoglikemia, ze znacznie większą liczbą epizodów w grupie intensywnej terapii niż w grupie standardowej w każdej kategorii (p <0,001) (tabela 2). Continue reading “Kontrola glikemii i powikłania naczyniowe u weteranów z cukrzycą typu 2 ad 6”