Gazy krwi tętniczej i zawartość tlenu u wspinaczy na Mount Everest ad 5

Wartość CaO2 na poziomie morza została utrzymana na wysokości 7100 mi spadła poniżej linii podstawowej tylko na 8400 m; na tej wysokości obliczono średni CaO2 dla czterech osobników na 145,8 ml na litr. Średnie wartości PaCO2 spadły wraz ze wzrostem wysokości, z 36,6 mm Hg (4,88 kPa) na poziomie morza do 20,4 mm Hg (2,72 kPa) przy 5300 m, 18,2 mm Hg (2,43 kPa) przy 6400 m, i 16,7 mm Hg (2,23 kPa) na 7100 m; odpowiadające wartości pH wynosiły 7,40, 7,46, 7,51 i 7,53. Tabela 2. Tabela 2. Pomiary gazów krwi tętniczej i wyliczone wartości dla wymiany gazów płucnych od czterech osób na wysokości 8400 m, podczas zejścia ze szczytu góry Everest. Wyniki analizy krwi tętniczej oraz stężenia hemoglobiny i mleczanu u czterech pacjentów przy 8400 m przedstawiono w Tabeli 2. Średnie wartości PaO2 i PaCO2 wynosiły odpowiednio 24,6 mm Hg (3,28 kPa) i 13,3 mm Hg (1,77 kPa). . Średnia wartość PIO2 na 8400 m została obliczona na 47,0 mm Hg (6,27 kPa) w czasie pobierania próbek tętniczych. Obliczone wartości dla PaO2, współczynniki wymiany oddechowej spoczynkowej i różnicę pęcherzyków płucnych w tętnicach u czterech pacjentów na 8400 m przedstawiono w Tabeli 2. Średnie PaO2 i średnia różnica pęcherzyków płucnych w tętnicach wynosiła 30,0 mm Hg (4,00 kPa) i 5,4 mm Hg (0,72 kPa), odpowiednio. Żaden z badanych nie był uważany, z przyczyn klinicznych, za obrzęk płucny o dużej wysokości podczas okresu badania.
Dyskusja
Te pomiary gazów krwi tętniczej i poziomów hemoglobiny u wspinaczy na Mount Everest dają obraz układu i granic zmian w ludzkich gazach krwi w odpowiedzi na niedotlenienie hipobaryczne na najwyższej górze Ziemi. Z powodu niesprzyjających warunków pogodowych nie byliśmy w stanie uzyskać próbek tętniczych na szczycie Mount Everest, jak pierwotnie planowano. W konsekwencji próbki na najwyższej wysokości uzyskano podczas zejścia ze szczytu. W pierwszym bezpiecznym miejscu wzniesiono małe schronisko, obszar znany jako Balkon, który znajduje się na wysokości 8400 m, a pobieranie krwi odbywało się w tym schronie. Podane tutaj wartości PaO2 i SaO2 są, według naszej wiedzy, najniższe w historii udokumentowane u ludzi. Wyniki badania próbek pęcherzyków płucnych pobranych od nurków sugerują, że nurkowie po stopach oddechowych mogą mieć poziomy PaO2 niższe niż 30 mm Hg (4,0 kPa), ale nie odnotowano żadnych bezpośrednich pomiarów.11 Podobne wartości odnotowano w badaniu próbki otrzymane na dużej wysokości, ale w tym badaniu pomiary uzyskano od osobników, którzy mieli obrzęk płucny na dużej wysokości.12,13
Zmniejszenia PaO2 są zasadniczo proporcjonalne do spadku ciśnienia barometrycznego wraz ze wzrostem wysokości, natomiast SaO2 jest względnie dobrze utrzymany (w odniesieniu do zmian ciśnienia barometrycznego) ze względu na charakterystykę krzywej dysocjacji tlen-hemoglobina i efekty aklimatyzacji dróg oddechowych (zmniejszone PaCO2). Wzrost stężenia hemoglobiny kompensuje spadek SaO2 tak, że CaO2 jest utrzymywany aż do osiągnięcia przez człowieka wysokości co najmniej 7100 m. W związku z tym zmiany w CaO2 nie stanowią wytłumaczenia dla znaczących ograniczeń w poszczególnych osiągach, które wcześniej odnotowano na tych wysokościach (zmniejszenie maksymalnego zużycia tlenu o 30 do 35% przy 5300 m1,7)
[podobne: Gliwice stomatolog, systemy do drzwi przesuwnych mazowieckie, stomatologia implanty ]

Powiązane tematy z artykułem: Gliwice stomatolog stomatologia implanty systemy do drzwi przesuwnych mazowieckie