Patologiczna regulacja

Patologiczna regulacja jest już odmienna i stwarza nowe warunki życia – niezależnie, czy powstanie ona w komórkach, tkankach, narządach, czy w całych układach, doprowadzając do stanów patologicznych, które przyjmują obraz choroby. Wiemy z fizjologii, że nigdy narządy nie pracują maksymalnie, lecz dają one ze siebie tylko tyle pracy, ile to jest potrzebne dla danej czynności, co jest podstawą oszczędnej gospodarki ustroju. Tylko tyle komórek bierze udział w pracy, ile potrzeba do utrzymania sprawności fizjologicznej narządu. Pracuje więc tylko ich część, podczas gdy inne pozostają w spoczynku . Jeżeli jednak wymagana jest większa praca, to pozostające poprzednio w spoczynku komórki również biorą udział w pracy i występuje zjawisko przystosowania narządu do zwiększonej pracy, np. Continue reading “Patologiczna regulacja”

fizjologia patologiczna

W oparciu o prace doświadczalne Bernarda wypowiedziano pogląd w XIX wieku, który rozszerzono w pierwszym ćwierćwieczu wieku XX, że stan czynnościowy narządów ustroju jest uzależniony nie tylko od stanu anatomicznego ich komórek, ale także od współdziałania narządów z innymi elementami, jak np. z układem nerwowym animalnym i wegetatywnym oraz gruczołami wewnętrznego wydzielania. Sperański nawet twierdzi, że nie ma choroby, w której powstaniu głównej roli nie odgrywałby ośrodkowy układ nerwowy. Na plan pierwszy występują więc w tym poglądzie zaburzenia w czynności narządów dzięki zmianom fizycznym i chemicznym, czyli powstaje w nauce kierunek bardziej fizjologicznego ujmowania powstawania chorób, nie zaś tylko anatomicznego. Istotę więc choroby należy dzisiaj rozumieć fizjologicznie jako naruszenie różnych mechanizmów, warunkujących prawidłowy stan ustroju, z towarzyszącymi zmianami strukturalnymi. Continue reading “fizjologia patologiczna”

Zastapienie czynnosci jednego narzadu przez drugi nazywamy czynnoscia zastepcza czyli kompensacji

Zastąpienie czynności jednego narządu przez drugi nazywamy czynnością zastępczą czyli kompensacji. Nierzadko wtedy narząd spełniający czynność zastępczą przerasta dzięki wzmożonej pracy i przerost taki nazywamy przerostem roboczym. Jest to przystosowanie się zastępcze. Przerost roboczy widzimy np. po usunięciu jednej nerki. Continue reading “Zastapienie czynnosci jednego narzadu przez drugi nazywamy czynnoscia zastepcza czyli kompensacji”

Brak zdolnosci przystosowania sie widzimy u wczesniaków

Brak zdolności przystosowania się widzimy u wcześniaków, to jest urodzonych przed terminem, a niedostateczną zdolność przystosowania się spotykamy u niektórych normalnych-noworodków, u których regulacyjne mechanizmy nie są dostatecznie sprawne, gdy zaczynają swoje życie w zupełnie innych warunkach, nie mających nic wspólnego z warunkami, jakie istniały w macicy. Zdolność przystosowania się ustroju, wytwarzająca się z biegiem czasu, może też z biegiem czasu zanikać. Takie zmniejszenie się zdolności przystosowania widzimy u ludzi starych w związku z zanikaniem sprawności działania mechanizmów regulacyjnych. Starcy łatwo ulegają przeziębieniu, gorzej znoszą zimno, co z kolei łatwiej prowadzi do spraw takich, jak zapalenie płuc i wrażliwości na choroby zakaźne. Przystosowanie się bowiem jest reakcją na bodźce, które działając na ustrój mogą w nim wtedy wywołać stany patologiczne, kiedy ustrój nie może dostosować swoich – oddziaływań. Continue reading “Brak zdolnosci przystosowania sie widzimy u wczesniaków”