Kontrola glikemii i powikłania naczyniowe u weteranów z cukrzycą typu 2 ad 5

Stosowanie leków przeciwpłytkowych zwiększyło się odpowiednio do 91% i 94% pacjentów w obu grupach, a stosowanie statyn wzrosło odpowiednio do 83% i 86% pacjentów.16 Waga i BMI były znacznie większe (9 funtów [4 kg] ] i 1,5, odpowiednio, P = 0,01) w grupie intensywnej terapii po leczeniu. Ryc. 2. Ryc. 2. Zmiany mediany glikowanej poziom hemoglobiny od linii podstawowej przez 78 miesięcy. Pionowe kreski reprezentują zakresy międzykwartylowe.
Rysunek 3. Rysunek 3. Krzywe Kaplana-Meiera na czas do pierwszego wystąpienia efektu pierwotnego lub wtórnego. Panel A pokazuje czas do wystąpienia pierwszego poważnego zdarzenia sercowo-naczyniowego (pierwotnego wyniku), który był połączeniem zawału mięśnia sercowego, udaru, śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, zastoinowej niewydolności serca, chirurgii w chorobie naczyń, nieoperacyjnej chorobie wieńcowej i amputacji w przypadku zgorzeli niedokrwiennej, w grupie leczonej standardowo i w grupie intensywnej terapii, o wskaźniku ryzyka w grupie intensywnej terapii 0,88 (przedział ufności 95% [CI], 0,74 do 1,05). Panel B pokazuje czas do zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (składnik pierwotnego wyniku), przy współczynniku ryzyka 1,32 (95% CI, 0,81 do 2,14). Panel C pokazuje czas do śmierci z dowolnej przyczyny (wynik drugorzędny), przy współczynniku ryzyka 1,07 (95% CI, 0,81 do 1,42).
Po 3 miesiącach mediana glikowanej hemoglobiny zmniejszyła się w obu grupach i ustabilizowała się po 6 miesiącach, z poziomem 8,4% w grupie standardowej terapii i 6,9% w grupie intensywnej terapii. Wynik ten osiągnął wyznaczony cel bezwzględnej różnicy między grupami wynoszącej 1,5 punktu procentowego (rysunek 2). W grupie intensywnej terapii nie zaobserwowano znaczących korzyści w stosunku do pierwszego wystąpienia zdarzenia sercowo-naczyniowego (współczynnik ryzyka 0,88, przedział ufności 95% [CI], 0,74 do 1,05, P = 0,14) (ryc. 3A). Obie grupy miały mniej zdarzeń niż przewidywano. Przewidywana częstość występowania wynosiła 40,0% w grupie leczonej standardowo i 31,6% w grupie intensywnej terapii, względna redukcja wyniosła 21,0%. Obserwowana częstość zdarzeń wynosiła 33,5% w grupie standardowej terapii i 29,5% w grupie intensywnej terapii, względna redukcja 11,9%. Nie było dowodów na to, że wpływ leczenia był różny w zależności od stanu insuliny na początku badania lub wcześniejszego wystąpienia zdarzenia sercowo-naczyniowego (odpowiednio P = 0,37 i P = 0,92).
Nie stwierdzono znaczących różnic w poszczególnych elementach wyników pierwotnych i wtórnych (odpowiednio Załącznik i Dodatek 2 w Dodatku Dodatkowym, wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Nie stwierdzono istotnej różnicy w czasie do śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych (p = 0,26) (ryc. 3B). Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w obu grupach. (Przyczyny 33 zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w grupie standardowej terapii i 40 zgonów w grupie intensywnej terapii są wymienione w Dodatku 3 Dodatku Uzupełniającego.) W grupie intensywnej terapii liczba nagłych zgonów (11 zgonów ) był prawie trzykrotnie większy niż w grupie standardowej terapii (4 zgony, p = 0,08).
Tabela 2. Tabela 2
[patrz też: Stomatolog Kraków, zabezpieczenie wykopu, stomatologia implanty ]

Powiązane tematy z artykułem: Stomatolog Kraków stomatologia implanty zabezpieczenie wykopu