Gazy krwi tętniczej i zawartość tlenu u wspinaczy na Mount Everest czesc 4

Każdą próbkę krwi tętniczej zanalizowano trzy razy i podano średnią tych wartości. Ponieważ dostępne pulsoksymetry nie były skalibrowane poniżej 70% SaO2, zdecydowaliśmy się obliczyć SaO2 za pomocą równania 2, pokazanego w tabeli 1. Wszystkie podane wartości SaO2 są wartościami obliczonymi, z wyjątkiem wartości dla czterech obiektów na wysokości 5300 m; w przypadku tych przedmiotów, wartości uzyskane za pomocą pulsoksymetru pulsoksymetru (Onyx 9500, Nonin) są zgłaszane ze względu na izolowaną awarię elektrody pH w urządzeniu do pomiaru ciśnienia krwi, elektrodę, która została następnie zastąpiona. Wszystkie zmierzone i obliczone wartości SaO2 na wysokości 5300 m znajdowały się w skalibrowanym zakresie pulsoksymetru. Stężenie hemoglobiny mierzono w krwi żylnej pobranej od badanych w Londynie przed wyprawą, w obozie bazowym Everest (w dwutygodniowych odstępach podczas wyprawy) oraz w Obozie 2, za pomocą podręcznego urządzenia fotometrycznego (HemoCue Whole Blood Hemoglobina, HemoCue). Próbki żylne pobierano w tym samym czasie, co próbki tętnicze w Londynie, w obozie macierzystym Everest oraz w Obozie 2. Do stężenia hemoglobiny w Obozie 3 i Balkonie użyto średniej wartości hemoglobiny uzyskanej w obozie bazowym Everest 9 dni przed i 8 dni po uzyskaniu próbki tętnicy w Baloniku (Figura 1); wartości te zostały wykorzystane do obliczenia stężenia CaO2, stężenia wodorowęglanów i nadmiaru bazy krwi.
Ciśnienie cząstkowe tlenu pęcherzykowego (PaO2) w czasie pobierania próbek oszacowano przez zastosowanie równania gazów pęcherzykowych do obliczonego PIO2 (równania 5 i 6 w Tabeli 1). Współczynniki wymiany oddechowej niezbędne do tych obliczeń uzyskano dla trzech osób w South Col of Everest w dniu poprzedzającym szczyt, przy użyciu sprzętu do analizy oddechu za oddechem (MetaMax 3B, Cortex Biophysik).
Wyniki
Kolekcja próbek
Wspinacze dotarli na szczyt Mount Everest rano 23 maja 2007 r., Po spędzeniu 60 dni na wysokości większej niż 2500 m (8202 stóp). Lokalizację, wysokość, ciśnienie barometryczne i PIO2 dla każdego miejsca pobierania próbek pokazano na Figurze 1. Wszystkie próbki krwi tętniczej udowej uzyskano bez powikłań przy pierwszej próbie. Dziesięć próbek uzyskano w Londynie, dziewięć w obozie bazowym Everest, dziewięć w obozie 2, sześć w obozie 3 i cztery na 8400 m. Przyczyny nieotrzymania próbek były następujące: w bazie w Everest jeden z badanych był chory; w Obozie 2 jeden z badanych był chory; w Obozie 3 nie było czterech osób, gdy Sherpa był dostępny do przetransportowania próbki; i przy Balkonie, dwie osoby nie osiągnęły tej wysokości, a czterech badanych nie było obecnych, gdy Szerpa był dostępny do przetransportowania próbki. Jedna próbka w Camp 2 kilkakrotnie została skrzepnięta w maszynie do gazometrii krwi tętniczej, więc żadne dane nie są dostępne dla tej próbki. We wszystkich przypadkach przerwa między pobraniem próbek a analizą trwała mniej niż 2 godziny.
Gazy krwi tętniczej
Ryc. 2. Zmiany średniego ciśnienia tętniczego tlenu, saturacji tlenu, stężenia hemoglobiny i zawartości tlenu u wspinaczy na Mount Everest. I słupki oznaczają odchylenia standardowe.
Zmierzone wartości PaO2 i hemoglobiny, wraz z obliczonymi wartościami SaO2 i CaO2, pokazano na rycinie 2
[przypisy: stomatologia Kraków, stomatolog olsztyn, stomatologia cennik ]

Powiązane tematy z artykułem: stomatolog olsztyn stomatologia cennik stomatologia Kraków