CHOROBA WERLHOFA

CHOROBA WERLHOFA Choroba Werlhofa, nazwana u nas przez Semerau-Siemianowskiego krwotocznością małopłytkową samoistną, jest chorobą rzadko występującą. Chorują na nią przeważnie kobiety dojrzałe, najczęściej w okresie pokwitania. Charakterystyczną cechą kliniczną tej choroby jest skaza krwotoczna. Krwawienie występuje w skórze, na której widzimy plamy różnej wielkości od drobnych wybroczyn do dużych plamistych wylewów krwawych, a nawet krwiaków sięgających w głąb tkanki podskórnej. Krwawienie występuje również z błon śluzowych nosa, dziąseł, dróg rodnych oraz rzadziej z przewodu pokarmowego. Te zewnętrzne krwawienia doprowadzają do dużej straty krwi i przewlekłej niedokrwistości pokrwotocznej. W chorobie Werlhofa mogą powstać również krwawienia wewnętrzne do każdej tkanki i narządu. Bardzo niebezpieczne są krwawienia do tkanki mózgowej, gdyż z reguły prowadzą one do śmierci. Często krwawienia powstają z nie dających się ustalić przyczyn, zazwyczaj jednak można ustalić przyczynę krwawienia, np. drobny uraz, który w warunkach prawidłowych nigdy nie doprowadza do krwawień. W schorzeniu tym stwierdza się dużą łamliwość naczyń krwionośnych, czyli łatwość ich pękania, a więc na zmniejszenie się krzepliwości krwi nawarstwia się czynnik naczyniowy, co szczególnie podkreślają Semerau-Siemianowski i Misiewicz oraz Szwedzkij. [hasła pokrewne: zabezpieczenie wykopu, dentysta gliwice, zabezpieczenie wykopu płock ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta gliwice stomatolog płock zabezpieczenie wykopu